Maagkanker: symptomen, oorzaken, diagnose en behandeling

Maagkanker, ook wel bekend als maagkanker, is een ernstige aandoening die ontstaat door de abnormale groei van cellen in de maagwand. Het is een relatief veel voorkomende vorm van kanker, vooral bij oudere volwassenen, maar het kan op elke leeftijd voorkomen. In deze uitgebreide gids gaan we dieper in op de symptomen, oorzaken, diagnose en behandelingsopties voor maagkanker.

Symptomen van maagkanker

1. Symptomen in een vroeg stadium:
   • Maagklachten of brandend maagzuur die niet overgaan.
   • Aanhoudende maagpijn of ongemak, vooral na het eten.
   • Een opgeblazen gevoel na het eten van kleine hoeveelheden voedsel.
   • Misselijkheid en braken, waarbij bloed kan voorkomen.
   • Verlies van eetlust en onbedoeld gewichtsverlies.
2. Geavanceerde symptomen:
   • Moeite met slikken, ook wel dysfagie genoemd.
   • Ernstige buikpijn of ongemak.
   • Bloed braken of bloed in de ontlasting, die er zwart en teerachtig uit kan zien.
   • Vermoeidheid en zwakte.
   • Geelzucht, gekenmerkt door vergeling van de huid en ogen.

Oorzaken van maagkanker

1. Helicobacter pylori (H. pylori) infectie: Deze bacterie vormt een groot risico voor maagkanker, omdat deze op den duur ontstekingen en schade aan de maagwand kan veroorzaken.
2. Roken: Tabaksgebruik, waaronder roken en pruimtabak, verhoogt het risico op maagkanker.
3. Dieetfactoren: Een dieet met veel gerookte, gezouten of ingemaakte voedingsmiddelen en een lage inname van groente en fruit wordt in verband gebracht met een hoger risico op maagkanker.
4. Familiegeschiedenis: Mensen met een familiegeschiedenis van maagkanker of bepaalde genetische syndromen, zoals erfelijke diffuse maagkanker (HDGC), lopen een verhoogd risico.
5. Leeftijd en geslacht: Maagkanker komt vaker voor bij ouderen. Mannen lopen over het algemeen een groter risico dan vrouwen.

Diagnose van maagkanker

1. Fysiek onderzoek: Een zorgverlener kan een lichamelijk onderzoek uitvoeren om te controleren op tekenen van maagkanker, zoals een opgezwollen of gevoelige buik.
2. Endoscopie: Bij deze procedure wordt een dunne, flexibele buis met een camera (endoscoop) in de maag gebracht om de maagwand te onderzoeken en weefselmonsters (biopsieën) te nemen voor analyse.
3. Beeldvormingstests: Beeldvormende technieken zoals CT-scans, MRI-scans en PET-scans kunnen worden gebruikt om de omvang van de kanker te beoordelen en eventuele uitzaaiingen naar nabijgelegen organen op te sporen.
4. Bloedtesten: Bepaalde bloedmarkers, zoals carcino-embryonaal antigeen (CEA) en kankerantigeen 19-9 (CA 19-9), kunnen verhoogd zijn bij mensen met maagkanker.
5. biopsie: Een biopsie is de definitieve methode om maagkanker te diagnosticeren. Weefselmonsters die tijdens een endoscopie of operatie zijn verkregen, worden door een patholoog onder een microscoop onderzocht om kankercellen te bevestigen.

Behandelingsopties voor maagkanker

1. Chirurgie: Chirurgische verwijdering van de tumor en het omliggende weefsel (subtotale of totale gastrectomie) is een veelvoorkomende behandeling voor maagkanker in een vroeg stadium.
2. chemotherapie: Dit houdt in dat er medicijnen worden gebruikt om kankercellen te doden of hun groei te vertragen. Het kan worden gebruikt voor een operatie (neoadjuvant) om de tumor te verkleinen of na een operatie (adjuvant) om alle resterende kankercellen te doden.
3. Bestralingstherapie: Hoogenergetische stralen worden gebruikt om kankercellen te targeten en te vernietigen. Het kan alleen of in combinatie met chirurgie en chemotherapie worden gebruikt.
4. Gerichte therapie: Bepaalde medicijnen richten zich op specifieke moleculen of processen die betrokken zijn bij de groei van kanker. Hierdoor ontstaat een nauwkeurigere behandeling met minder bijwerkingen.
5. immunotherapie: Deze aanpak versterkt het immuunsysteem van het lichaam om kankercellen te herkennen en aan te vallen. Het wordt onderzocht op zijn potentieel bij de behandeling van gevorderde maagkanker.

Concluderend

maagkanker is een complexe ziekte met verschillende risicofactoren en symptomen. Vroege detectie door regelmatige screening en snelle medische interventie kan de uitkomsten aanzienlijk verbeteren. Behandelplannen worden afgestemd op het stadium van kanker, de algehele gezondheid en individuele voorkeuren, waarbij het belang van een multidisciplinaire aanpak met oncologen, chirurgen en andere zorgprofessionals wordt benadrukt.

Lees ook: Verschil tussen symptomen van een enkele en een tweelingzwangerschap: symptomen, oorzaken, diagnose en behandeling